Daar gaan we dan! Bepakt en bezakt, liters koffie, krentenbollen voor onderweg, spelletjes voor in de avond, en nog veel meer vertrekken we richting Elp, een dorp in de provincie Drenthe. Het is ruim 2 uur rijden, iets waar ik wel wat tegenop zie omdat ik nooit zo’n lange stukken rijd. Mijn moeder zit ook liever naast een bestuurder in de auto dan dat ze zelf achter het stuur zit so i’m the driver! We rijden langs prachtige groene omgevingen en kletsen er vrolijk op los. De uren in de auto zijn zo voorbij als we van een doorgaande weg een bospad oprijden. ‘De bestemming is links van u roept de navigatie’. Jeej! We zijn er, en we zien het huisje van de boswachter al verschijnen. Als we eenmaal zijn geparkeerd eten we gauw even een krentenbol en gooien we een kop koffie naar achter. Van te voren even een plaspauze om zo onze wandeltocht voort te zetten. Bij ons verblijf hebben we ook een maaltijd besteld, deze kunnen we ophalen bij de aangewezen koelkasten. We pakken de linnen tas met de woorden ‘Let’s go off grid!’ uit de koelkast, pakken de Cabiner kaart met routes uit de naastgelegen brievenbus en kunnen starten met ons avontuur!

 

Het begin van de route bevindt zich in een prachtige bosrijke omgeving. Het is inmiddels 1 uur, maar het lijkt alsof het al begint te schemeren door de dichtheid van de bossen. We lopen over mooie smalle groene paden, de broekspijpen die eerst nog droog waren beginnen langzaam nat te worden. Opeens komen we op een soort van kruising terecht en weten we ook adhv de kaart eigenlijk niet meer zo goed waar we zijn. Wat ben ik blij dat mijn man nog even vlug de kaarten op mijn telefoon heeft gedownload. Hup, kaart weg, en telefoon in de aanslag. Hier en daar wat heen en weer lopen om uiteindelijk op de goede route te belanden. We kijken onze ogen uit, wat is Nederland toch prachtig. Op een gegeven moment komen we aan bij een zandvlakte, het is tevens een parkeergelegenheid waar een aantal auto’s geparkeerd staan. Bij de bankjes ploffen we neer om onze 50kg (ja, zo lijkt het!) zware backpacks achterover te lanceren. 12 km wandelen lukt nog wel, maar met bepakking voelt het toch wel anders. Mijn moeder pakt de lunch uit haar tas, en daar zijn ze weer, de krentenbollen en de koffie. Hoe meer we drinken en eten hoe minder zwaar de rugzakken worden. We zijn ongeveer op de helft en starten weer met onze wandeltocht.

De navigatie via de telefoon verloopt nog steeds super vlot. Langs de paden komen we af en toe een gepantserde wildcamera tegen, we bevinden ons natuurlijk op een plek waar wilde zwijnen, herten, wolven en ander wild leeft. Hoe tof zou het zijn om een wolf tegen te komen?! Naast een paar koeien en een lieveheersbeestje (ja! oog voor detail!) hebben we nog niets levends op onze route voorbij zien komen. Het is inmiddels tegen half vier en we hebben bijna onze bestemming bereikt. Mijn buik kriebelt van nieuwsgierigheid, hoe zou het huisje eruit zien? We wandelen het laatst aangegeven pad op en zien aan de linkerkant ons mooie houten huisje staan. We hebben Cabine C1 bereikt! We leggen onze loodzware tassen op de houten veranda die voor onze Cabine is neergelegd. Ik pak mijn sleutelcode uit mijn tas en samen gaan we opzoek naar het sleutelkastje die ergens onder het huisje verstopt zit. Na even zoeken toets ik de code in en gaat het kastje open.

‘Let’s go off grid!’.

We openen de deur en zien door het raam tot onze grote verrassing heerlijk warme slofjes staan. Onder de zolen van onze wandelschoenen zit aardig wat modder en gras. Na hevig stampen en uitkloppen treden we onze Cabiner binnen. Rechts staat een tweepersoons bed en links daarvan een knus kacheltje waarop een ketel staat. Tegen de muur staat een tafel met bankjes die aan de vloer vastzitten. Iets verderop is een klein keukentje en rechts daarvan een wastafel met een hendel ernaast. We hebben gelezen dat we zelf ons water moeten verwarmen dmv het kacheltje en ons water moeten pompen door aan de hendel te trekken. Het huisje voelt ondanks het natte weer en de kou warm aan. De Cabin wordt gemaakt door karton rondom een mal te wikkelen waardoor deze super goed geïsoleerd is. In combinatie met een waterdicht membraan aan de buitenzijde en de houten betimmering aan de binnenkant heeft de cabin een mooie natuurlijke uitstraling. Achter de houten wand van het bed bevindt zich het toilet en de douche. Alles wat je nodig hebt is er, behalve Wifi! Maar dat is ook niet nodig als je helemaal tot rust wil komen.

Met onze sloffen aan de voeten is het tijd voor koffie. Ik google vlug even hoe een percolator werkt (ja sorry, internet is er toch wel!) en zorg dat ik het apparaat van de juiste hoeveelheid schepjes koffie voorzie. In het keukentje staat een pit met daarin brandpasta die ik meteen aansteek. Wat smaakt de koffie toch heerlijk uit een percolator. Na de koffie is het tijd om het vuur aan te maken. Eerst maar eens even hout hakken. De bijl hangt aan de wand in een houder en deze nemen mama en ik mee naar buiten. Er staat een mooi houten hakblok en achter het huisje liggen gedroogde houtblokken. Samen peren we erop los en vallen kleine blokjes hout naast het houtblok. We hebben genoeg om een mooi vuur te kunnen maken. Hup naar binnen en stoken maar. Deze leuke activiteit heb ik aan mijn moeder overgelaten want waar rook is, is mama.

Het is inmiddels heerlijk warm in de Cabin en we genieten van de heerlijke vlammen die achter het glas alsmaar hoger worden. Het is inmiddels al donker en tijd om te gaan koken. De opgeborgen maaltijd spulletjes worden uit de koelkast gehaald. De maaltijd tas bevat voor het diner; kip, kikkererwten, naanbrood, courgette, ui, tomatenpuree, paprika en Bulgaarse yoghurt. Aan het keukenrek waar diverse kruiden en ook de pot met koffie staat hangt een receptenboekje, handig om te weten hoe we deze ingrediënten moeten bereiden. In de info staat dat de maaltijden bereid worden dmv slowcooking, HA! gelukkig hebben we de hele avond. We trekken ongeveer een uurtje uit om de gietijzerenpan warm te krijgen. Nadat de uien een keertje bruin zijn volgen de rest van de gesneden ingrediënten. Ik denk dat we over een uurtje of drie wel aan tafel zitten mam. Drie uur later, na een paar spelletjes zelf meegebrachte Yahtzee konden we eindelijk van onze maaltijd genieten. Bij gebrek aan een oven hebben we de naanbroden op de kachel gelegd, die kwamen er best goed gegrild vandaan.

Ik ben ontzettend dankbaar dat ik dit avontuur met mijn moeder mag beleven.

Na 10 potjes Yahtzee en het spel met Openhartige vragen waar ik meer over mijn moeder te weten ben gekomen dan in afgelopen jaren is het tijd om te gaan slapen. We hebben de bedden al opgemaakt en hullen ons in onze slaapzakken. Ik doe mijn ogen dicht en slaap onmiddellijk. Opeens hoor ik het geluid van een dier, denk ik! Maar het is niets minder dan mijn moeder die hele bossen tegelijk aan het omzagen is, met kettingzaag! Ik vind het zielig om haar aan te tikken en besluit mijn oren dicht te stoppen. Als het op een gegeven moment niet meer lukt om in slaap te komen besluit ik om wat porren uit de delen. Deze werken en uiteindelijk word ik wakker van het licht wat de Cabine in komt gevallen. Het uitzicht is mooi groen en vlak en op het einde staat een prachtige rij met mooie naaldbomen.

Voor elf uur moeten we zorgen dat we uit het huisje zijn en onze route naar Cabine C2 starten. Het ontbijt is de avond daarvoor bereid en tijdens het verder preppen zie ik dat de grote hoeveelheid havermoutvlokken in combinatie met de overgebleven Bulgaarse yoghurt de vastheid van een blok beton heeft gekregen. Chips! Met lange tanden eet ik mijn ontbijt en mama heeft dmv water het betonblok tot vloeibaar voedsel gemaakt wat ikzelf weiger te doen. De appel en de banaan erbij waren gelukkig wel goed te doen. Nadat we alle spullen ingepakt hebben incl. het afval wat meegenomen moet worden zijn we klaar voor vertrek!

We lopen via dezelfde route terug omdat we onze volgende maaltijd bij het huisje van de boswachter moeten ophalen. De tweede Cabine was iets kouder maar net zo waanzinnig als de eerste. Wat ben ik ontzettend dankbaar dat ik dit avontuur met mijn moeder heb mogen beleven. Het was een bijzondere tocht met fijne gesprekken in een prachtige rustige omgeving. De volgende keer komen we zeker weer terug maar zorgen we voor een eigen maaltijd met een fast cooking plan in de zomer zodat we langer kunnen genieten van het buiten zijn.

 

     

Close
m

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Fusce neque purus, eleifend vel sollicitudin ut.

Instagram

@ My_wedding_day

Follow Us

Solene@qodeinteractive.com